مرجع
Capesize
بیش از حد بزرگ برای کانال‌ها. چه باری حمل می‌کند، چگونه ساخته می‌شود و چه محدودیت‌هایی رده آن را تعریف می‌کند.
- ظرفیت وزنی معمول
- معمولا حدود 100,000-200,000 DWT؛ یک Capesize استاندارد حدود 180,000 DWT است
- طول کلی
- معمولا 270-300 m در کل این رده
- عرض
- حدود 45 m
- آبخور
- معمولا حدود 17-18 m در حالت بارگیری‌شده
- محدودیت تعیین‌کننده
- از نظر تاریخی بیش از حد بزرگ برای کانال‌های پاناما و سوئز
- تجهیزات جابه‌جایی بار
- بدون جرثقیل
- تجارت معمول
- سنگ آهن و زغال‌سنگ
- آبخور معمول
- حدود 17.95 m
- انبارهای بار
- 9
نام رده‌هایی مانند Handysize، Supramax و Capesize عرف تجاری است، نه استاندارد رسمی، و بازه‌های ظرفیت وزنی (DWT) منتسب به آنها بین کارگزاران، بورس‌ها و مالکان کشتی متفاوت است. محدودیت‌های کانال و اسکله که در ادامه آمده ابعاد منتشرشده و دقیق هستند؛ بازه‌های ظرفیت وزنی تقریبی‌اند.
درباره کشتی‌های Capesize
این نام از مسیر حرکت می‌آید: کشتی‌هایی که برای کانال‌ها بیش از حد بزرگ بودند باید دماغه امید نیک یا دماغه هورن را دور می‌زدند، و این برچسب به عنوان نام یک رده اندازه ماند.
تناژ Capesize برای خدمت به تجارت سنگ آهن و زغال‌سنگ وجود دارد، عمدتا از استرالیا و برزیل به شرق آسیا و اروپا. این کشتی‌ها جرثقیل ندارند و کاملا به پایانه‌های اختصاصی آب عمیق با دستگاه‌های بارگیر و تخلیه‌کننده وابسته‌اند.
این نام امروز دقت سابق را ندارد. کانال سوئز در سال 2009 تا آبخور حدود 20.1 متر عمیق‌تر شد و این اجازه می‌دهد یک Capesize استاندارد بارگیری‌شده از جایی عبور کند که پیش‌تر نمی‌توانست. کانال پاناما وضع دیگری دارد: حتی حوضچه‌های Neopanamax هم آبخور را به 15.2 متر محدود می‌کنند، بنابراین Capesize بارگیری‌شده هنوز نمی‌تواند عبور کند. با این حال نام این رده همچنان در کاربرد تجاری باقی مانده است.
چه باری حمل می‌کند
نحوه ساخت
- بدنه تک‌عرشه‌ای که به انبارهای بزرگ بار تقسیم شده و با درپوش‌های فولادی ضدآب بسته می‌شود؛ این درپوش‌ها برای کار با گرب و نوار نقاله کنار می‌روند یا تا می‌شوند.
- مخازن بالاست در کف دوجداره و در بال‌های بالایی و قیفی، که شکل انبار را می‌سازند و اجازه می‌دهند بار هنگام نشستن خودبه‌خود تراز شود.
- دیواره‌های عرضی موج‌دار بین انبارها که آن‌قدر محکم هستند که فشار بار چگال را بدون قاب‌بندی میانی در داخل فضا تحمل کنند.
- موتورخانه و محل اقامت خدمه در عقب کشتی، تا تمام طول جلویی کشتی برای بار باقی بماند.
- در کشتی‌های با جرثقیل، جرثقیل‌ها یا دکل‌های بالابر عرشه بین دریچه‌ها قرار دارند تا کشتی بتواند در بنادر بدون تجهیزات ساحلی کار کند.
چرا از آن استفاده می‌شود
- ارزان‌ترین روش جابه‌جایی یک تن کالای خشک، چون بار به بسته‌بندی، یونیتایز کردن یا مهار نیاز ندارد.
- جایی که تجهیزات ساحلی خوب باشد، سرعت بارگیری و تخلیه بسیار بالاست. گرب‌ها، نوار نقاله‌ها و دستگاه‌های بارگیر هزاران تن در ساعت جابه‌جا می‌کنند.
- کشتی‌های با جرثقیل تقریبا همه‌جا می‌توانند کار کنند، حتی در بنادری که جرثقیل ندارند.
- آرایش انبارها آن‌قدر انعطاف دارد که چند محموله از کالاهای مختلف در یک سفر حمل شوند.
پیش از اجاره کشتی چه چیزهایی را بررسی کنید
- بارهای چگال مانند سنگ آهن فشار زیادی به سازه وارد می‌کنند و باید طبق ترتیب بارگیری سخت‌گیرانه بارگیری شوند تا به بدنه فشار بیش از حد وارد نشود.
- بارهایی که ممکن است روان شوند، مانند برخی کنسانتره‌ها و نرمه‌های سنگ معدن، باید پیش از بارگیری با حد رطوبت قابل حمل (TML) خود مقایسه شوند.
- آبخور و ارتفاع هوایی تعیین می‌کنند کشتی از کدام اسکله‌ها و آبراه‌ها می‌تواند استفاده کند، و هر دو با فصل و ضریب آب شیرین تغییر می‌کنند.
علاوه بر کانتینر، کشتی را هم ردیابی کنید
هر کشتی و برنامه حرکت آن را با موقعیت زنده، توقف‌های بندری و ETA در کل ناوگان جهانی دنبال کنید.