تحویل در محل کار
فروشنده کالا را در محل خود در اختیار خریدار می‌گذارد. از آنجا به بعد، ترخیص صادراتی، حمل، بیمه و حقوق ورودی با خریدار است.
مرجع
توضیح Incoterms 2020
یازده قاعده که تعیین میکنند مسئولیت فروشنده کجا تمام میشود و مسئولیت خریدار از کجا شروع میشود: چه کسی کرایه حمل را می‌پردازد، ریسک با کیست، چه کسی ترخیص گمرکی را انجام می‌دهد و چه کسی بار را بیمه می‌کند. یک اصطلاح را در زیر انتخاب کنید تا دقیقا ببینید دامنه هر کدام تا کجاست.
Incoterms® علامت تجاری ثبت‌شده اتاق بازرگانی بینالمللی است. این صفحه یک راهنمای توضیحی مستقل است و هیچ وابستگی به ICC ندارد و مورد تأیید آن نیست.
Incoterms 2020
مسئولیت هر طرف را، اصطلاح به اصطلاح، ببینید
یک قاعده را انتخاب کنید تا ببینید مسئولیت فروشنده برای حمل، بیمه و عوارض تا کجا ادامه دارد و از کجا به خریدار منتقل میشود.
فروشنده
خریدار
حمل اولیه
هزینه‌های بندری
OTHC
حمل دریایی
DTHC
هزینه‌های بندری
حمل نهایی
فروشنده می‌پردازد
خریدار می‌پردازد
حمل
بیمه
عوارض
نمایش تحویل در محل کار (EXW) : کمترین تعهد فروشنده: کالا در محل خود فروشنده در اختیار خریدار قرار می‌گیرد.
قواعد
هر 11 قاعده Incoterms® 2020
قواعد برای هر نوع حمل
تحویل به حمل‌کننده
فروشنده کالای ترخیص‌شده برای صادرات را به حمل‌کننده یا محلی که خریدار تعیین کرده تحویل می‌دهد. از آنجا به بعد کار با خریدار است.
کرایه پرداخت‌شده تا
فروشنده هزینه حمل تا مقصد تعیین‌شده را می‌پردازد، اما ریسک به محض تحویل کالا به نخستین حمل‌کننده به خریدار منتقل میشود.
کرایه و بیمه پرداخت‌شده تا
مانند CPT است، اما فروشنده باید کالا را تا مقصد تعیین‌شده با پوشش بالا ("همه خطرات") بیمه هم بکند.
تحویل در مقصد
فروشنده همه هزینه‌ها و ریسک رساندن کالا تا مقصد تعیین‌شده، آماده برای تخلیه، را بر عهده دارد. ترخیص وارداتی با خریدار است.
تحویل در مقصد با تخلیه
مانند DAP است، با این تفاوت که هزینه و ریسک تخلیه کالا در مقصد تعیین‌شده هم با فروشنده است.
تحویل با پرداخت عوارض
بیشترین تعهد فروشنده. کالا ترخیص‌شده برای واردات و با حقوق و عوارض پرداخت‌شده به مقصد تعیین‌شده می‌رسد.
قواعد برای حمل دریایی و آبراه‌های داخلی
تحویل در کنار کشتی
فروشنده کالای ترخیص‌شده برای صادرات را در بندر بارگیری تعیین‌شده، در کنار کشتی تحویل می‌دهد. از آنجا به بعد کار با خریدار است.
تحویل روی عرشه کشتی
فروشنده کالا را روی کشتی‌ای که خریدار تعیین کرده تحویل می‌دهد. ریسک پس از بارگیری کالا منتقل میشود.
هزینه و کرایه
فروشنده کرایه حمل تا بندر مقصد تعیین‌شده را می‌پردازد، اما ریسک از زمانی منتقل میشود که کالا در بندر بارگیری روی کشتی قرار گیرد.
هزینه، بیمه و کرایه
مانند CFR است، اما فروشنده باید کالا را تا بندر مقصد تعیین‌شده با حداقل پوشش بیمه هم بکند.
هنوز اینها را در قراردادهای قدیمی می‌بینید؟ DAT (تحویل در ترمینال) در سال 2020 جای خود را به DPU داد. از Incoterms 2000: DAF , DES , DEQ و DDU همگی جای خود را به اصطلاحات D فعلی در بالا داده‌اند.
FAQ
پرسش‌های رایج درباره Incoterms
این قواعد مشخص میکنند مسئولیت حمل، ریسک، بیمه و ترخیص گمرکی میان فروشنده و خریدار با کیست. آنها مالکیت کالا را منتقل نمیکنند و قیمت را تعیین نمیکنند. این موارد در خود قرارداد فروش آمده است.
فقط اگر قرارداد فروش صریحا به آنها ارجاع دهد، برای مثال "FOB Shanghai, Incoterms® 2020." اینها قواعدی هستند که دو طرف بر استفاده از آنها توافق میکنند، نه قانونی که خودبهخود اعمال شود.
بله. بهروزرسانی 2020 قواعد 2010 را لغو نکرد. قرارداد میتواند به هر یک از دو نسخه ارجاع دهد، به شرط آنکه بهروشنی بگوید کدام نسخه اعمال میشود.
FOB و CIF از روی عادت بسیار رایج هستند، هرچند FCA و CIP از نظر فنی برای بار کانتینری مناسب‌ترند. ریسک زمانی منتقل میشود که کانتینر به حمل‌کننده تحویل داده شود، نه زمانی که روی کشتی بارگیری میشود.
خیر. Qubictron هیچ وابستگی به اتاق بازرگانی بینالمللی (ICC) ندارد. این صفحه خلاصهای مستقل برای مراجعه سریع است، نه متن رسمی قواعد.
محموله بعدی خود را جابه‌جا کنید
تحت هر Incoterm که بار می‌فرستید، آن را به‌صورت زنده ردیابی کنید یا همین داده‌ها را به پلتفرم خودتان بیاورید.