Z zakładu
Sprzedający udostępnia towar we własnej siedzibie. Od tego miejsca kupujący organizuje odprawę eksportową, transport, ubezpieczenie i opłacenie cła przywozowego.
Baza wiedzy
Jedenaście reguł, które określają, gdzie kończy się odpowiedzialność sprzedającego, a zaczyna kupującego: kto płaci za fracht, kto ponosi ryzyko, kto dokonuje odprawy celnej i kto ubezpiecza ładunek. Wybierz regułę poniżej, aby zobaczyć, jak daleko sięga każda z nich.
Incoterms® to zastrzeżony znak towarowy Międzynarodowej Izby Handlowej. Ta strona jest niezależnym przewodnikiem objaśniającym i nie jest powiązana z ICC ani przez nią zatwierdzona.
Incoterms 2020
Wybierz regułę, aby zobaczyć, jak daleko sięga odpowiedzialność sprzedającego za transport, ubezpieczenie i cło, zanim przejdzie na kupującego.
Wyświetlono Z zakładu (EXW) : Minimalny zakres obowiązków sprzedającego: towar jest udostępniany w jego siedzibie.
Reguły
Sprzedający udostępnia towar we własnej siedzibie. Od tego miejsca kupujący organizuje odprawę eksportową, transport, ubezpieczenie i opłacenie cła przywozowego.
Sprzedający dostarcza towar, odprawiony w eksporcie, do przewoźnika lub miejsca wskazanego przez kupującego. Od tego momentu odpowiedzialność przejmuje kupujący.
Sprzedający płaci za przewóz do wskazanego miejsca przeznaczenia, ale ryzyko przechodzi na kupującego, gdy tylko towar zostanie przekazany pierwszemu przewoźnikowi.
Tak jak CPT, ale sprzedający musi też ubezpieczyć towar do wskazanego miejsca przeznaczenia, z wysokim zakresem ochrony ("all risks").
Sprzedający ponosi wszystkie koszty i ryzyko dostarczenia towaru do wskazanego miejsca przeznaczenia, gotowego do rozładunku. Odprawę importową załatwia kupujący.
Tak jak DAP, z tą różnicą, że sprzedający ponosi też koszt i ryzyko rozładunku towaru we wskazanym miejscu przeznaczenia.
Maksymalny zakres obowiązków sprzedającego. Towar dociera do wskazanego miejsca przeznaczenia odprawiony w imporcie, z opłaconym cłem i podatkami.
Sprzedający dostarcza towar wzdłuż burty statku we wskazanym porcie załadunku, odprawiony w eksporcie. Od tego momentu odpowiedzialność przejmuje kupujący.
Sprzedający dostarcza towar na pokład statku wskazanego przez kupującego. Ryzyko przechodzi po załadowaniu towaru.
Sprzedający płaci fracht do wskazanego portu przeznaczenia, ale ryzyko przechodzi, gdy towar znajdzie się na pokładzie w porcie załadunku.
Tak jak CFR, ale sprzedający musi też ubezpieczyć towar do wskazanego portu przeznaczenia, z minimalnym zakresem ochrony.
Nadal spotykasz je w starszych umowach? DAT (Dostarczone do terminalu) w 2020 roku zastąpiono regułą DPU. Z Incoterms 2000: DAF , DES , DEQ i DDU zostały już zastąpione obecnymi regułami grupy D opisanymi powyżej.
Określają, kto odpowiada za transport, ryzyko, ubezpieczenie i odprawę celną między sprzedającym a kupującym. Nie przenoszą własności towaru i nie ustalają ceny. To reguluje sama umowa sprzedaży.
Tylko wtedy, gdy umowa sprzedaży wyraźnie się do nich odwołuje, na przykład "FOB Shanghai, Incoterms® 2020". To reguły, które strony zgadzają się stosować, a nie przepisy obowiązujące automatycznie.
Tak. Aktualizacja z 2020 roku nie uchyliła reguł z 2010 roku. Umowa może odwoływać się do dowolnej z tych wersji, pod warunkiem że jasno wskazuje, którą stosuje.
FOB i CIF są powszechnie stosowane z przyzwyczajenia, choć do ładunków w kontenerach technicznie lepiej pasują FCA i CIP. Ryzyko przechodzi w chwili przekazania kontenera przewoźnikowi, a nie po załadowaniu go na statek.
Nie. Qubictron nie jest powiązany z Międzynarodową Izbą Handlową. Ta strona to niezależne podsumowanie do szybkiego sprawdzenia, a nie oficjalny tekst reguł.
Niezależnie od reguły Incoterms, na której wysyłasz, śledź przesyłkę na żywo albo przenieś te same dane do własnej platformy.