Międzynarodowy morski kodeks towarów niebezpiecznych (IMDG) to obowiązkowy standard IMO dotyczący klasyfikacji, pakowania, oznakowania i sztauowania towarów niebezpiecznych przewożonych drogą morską. Przypisuje każdej substancji niebezpiecznej klasę, numer UN i wymagania dotyczące pakowania, których muszą przestrzegać przewoźnicy i terminale.
Klasy IMO
Przewóz towarów niebezpiecznych i substancji zanieczyszczających morze na statkach morskich regulują odpowiednio Międzynarodowa konwencja o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS) i Międzynarodowa konwencja o zapobieganiu zanieczyszczaniu morza przez statki (MARPOL).
Odpowiednie części konwencji SOLAS i MARPOL zostały bardzo szczegółowo opracowane i włączone do Międzynarodowego morskiego kodeksu towarów niebezpiecznych (IMDG), dzięki czemu kodeks ten jest instrumentem prawnym dla morskiego przewozu towarów niebezpiecznych i substancji zanieczyszczających morze. Od 1 stycznia 2004 r. Kodeks IMDG staje się obowiązkowy.
Klasyfikacja towarów niebezpiecznych
Dla wszystkich rodzajów transportu (morskiego, lotniczego, kolejowego, drogowego i wodnego śródlądowego) klasyfikację (pogrupowanie) towarów niebezpiecznych według rodzaju zagrożenia opracował Komitet Ekspertów NARODÓW ZJEDNOCZONYCH ds. Transportu Towarów Niebezpiecznych (UN).
Klasa 1: Materiały wybuchowe.
Podklasa 1.1: Materiały wybuchowe
Obejmuje materiały wybuchowe stwarzające zagrożenie wybuchem masowym. Wybuch masowy to wybuch, który niemal natychmiast obejmuje prawie cały ładunek.
Podklasa 1.2: Materiały wybuchowe
Obejmuje materiały wybuchowe stwarzające zagrożenie rozrzutem, ale niestwarzające zagrożenia wybuchem masowym.
Podklasa 1.3: Materiały wybuchowe
Obejmuje materiały wybuchowe stwarzające zagrożenie rozrzutem, ale niestwarzające zagrożenia wybuchem masowym.
Podklasa 1.4: Materiały wybuchowe
Obejmuje materiały wybuchowe stwarzające niewielkie zagrożenie wybuchem. Skutki wybuchu ograniczają się w dużej mierze do sztuki przesyłki i nie należy się spodziewać rozrzutu odłamków o znacznych rozmiarach lub zasięgu. Pożar zewnętrzny nie może spowodować praktycznie natychmiastowego wybuchu prawie całej zawartości sztuki przesyłki.
Podklasa 1.5: Materiały wybuchowe
Obejmuje materiały wybuchowe o bardzo małej wrażliwości. Do tej podklasy należą materiały stwarzające zagrożenie wybuchem masowym, ale tak mało wrażliwe, że w normalnych warunkach przewozu prawdopodobieństwo ich zainicjowania lub przejścia od palenia do detonacji jest bardzo małe.
Podklasa 1.6: Materiały wybuchowe
Obejmuje przedmioty o skrajnie małej wrażliwości, które nie stwarzają zagrożenia wybuchem masowym. Do tej podklasy należą przedmioty zawierające wyłącznie skrajnie mało wrażliwe materiały detonujące, dla których prawdopodobieństwo przypadkowego zainicjowania lub propagacji jest znikome.
FAQ
Klasyfikacja towarów niebezpiecznych: objaśnienie
Substancja jest klasyfikowana według zagrożenia głównego, ale wiele z nich stwarza też zagrożenie dodatkowe, np. gaz toksyczny, który jest także palny. Dokumenty przewozowe i duże nalepki ostrzegawcze uwzględniają oba zagrożenia, a zasady segregacji opierają się na tym, które z nich jest bardziej restrykcyjne.
Numer UN jest przypisywany do substancji (lub grupy podobnych substancji) w Wykazie towarów niebezpiecznych Kodeksu IMDG, a nie do klasy. Dwie przesyłki tej samej klasy mogą mieć różne numery, grupy pakowania i wymagania dotyczące segregacji.
Nie. To opis prostym językiem, przeznaczony wyłącznie do planowania. Ostateczna klasyfikacja, instrukcje pakowania oraz tabele sztauowania i segregacji zawsze pochodzą z aktualnego wydania Kodeksu IMDG i od działu towarów niebezpiecznych twojego przewoźnika.
Śledzisz przesyłkę towarów niebezpiecznych?
Narzędzia śledzenia Qubictron działają tak samo niezależnie od klasy ładunku. Sprawdzaj aktualny status przesyłek morskich i lotniczych w jednym wyszukiwaniu.