Międzynarodowy morski kodeks towarów niebezpiecznych (IMDG) to obowiązkowy standard IMO dotyczący klasyfikacji, pakowania, oznakowania i sztauowania towarów niebezpiecznych przewożonych drogą morską. Przypisuje każdej substancji niebezpiecznej klasę, numer UN i wymagania dotyczące pakowania, których muszą przestrzegać przewoźnicy i terminale.
IMDG · Klasa 7
Klasa IMO 7: Materiały promieniotwórcze
Klasa 7 Materiały promieniotwórcze
Promieniotwórcze
Materiał znany jako na tyle toksyczny dla ludzi, że stwarza zagrożenie dla zdrowia podczas przewozu, lub uznawany za toksyczny dla ludzi, ponieważ w badaniach na zwierzętach laboratoryjnych mieści się w kategorii toksyczności.
Dowolna liczba sztuk przesyłki z nalepką RADIOACTIVE YELLOW III (LSA-III). Niektóre materiały promieniotwórcze o niskiej aktywności właściwej przewożone w ramach "użytkowania wyłącznego" nie mają nalepki, jednak wymagana jest duża nalepka ostrzegawcza RADIOACTIVE.
Zamknięty pojazd to pojazd lub środek transportu wyposażony w trwale zamocowaną obudowę zewnętrzną, która podczas normalnego przewozu ogranicza dostęp osób nieupoważnionych do przestrzeni ładunkowej z materiałami klasy 7 (promieniotwórczymi). Obudowa może być tymczasowa lub stała, a w przypadku materiałów w opakowaniach może być typu "ażurowego"; musi ograniczać dostęp od góry, z boków i od dołu.
System zabezpieczający to zespół elementów opakowania przeznaczonych do zatrzymania zawartości promieniotwórczej podczas przewozu.
Środek transportu oznacza:
1. W przewozie drogami publicznymi lub koleją: każdy pojazd lub duży kontener;
2. W przewozie wodnym: każdy statek albo każda ładownia, przedział lub wydzielona część pokładu statku, w tym każdy pojazd na pokładzie statku; oraz
3. W przewozie lotniczym: każdy samolot.
Wzór to opis materiału klasy 7 (promieniotwórczego) w postaci specjalnej, sztuki przesyłki, opakowania lub LSA-III, który pozwala w pełni zidentyfikować te elementy. Opis może obejmować specyfikacje, rysunki techniczne, raporty potwierdzające zgodność z wymaganiami przepisów oraz inną odpowiednią dokumentację.
Użytkowanie wyłączne (w innych przepisach nazywane też "sole use" lub "full load") oznacza wyłączne użytkowanie środka transportu przez jednego nadawcę, przy którym wszystkie czynności załadunku i rozładunku, początkowe, pośrednie i końcowe, są wykonywane zgodnie z instrukcjami nadawcy lub odbiorcy. Nadawca i przewoźnik muszą zapewnić, aby każdy załadunek i rozładunek wykonywał personel z przeszkoleniem radiologicznym i zasobami odpowiednimi do bezpiecznego obchodzenia się z przesyłką. Nadawca musi wydać szczegółowe pisemne instrukcje dotyczące utrzymania kontroli przesyłki w użytkowaniu wyłącznym i dołączyć je do informacji w dokumencie przewozowym przekazywanych przewoźnikowi.
Materiał rozszczepialny to pluton-238, pluton-239, pluton-241, uran-233, uran-235 lub dowolne połączenie tych radionuklidów. Definicja nie dotyczy nienapromienionego uranu naturalnego i uranu zubożonego ani uranu naturalnego lub zubożonego napromienionego w reaktorze termicznym. Dodatkowe wyjątki przewiduje 49CFR 173.453.
Kontrolowana przesyłka materiału rozszczepialnego to każda przesyłka zawierająca jedną lub więcej sztuk przesyłki, którym zgodnie z 49CFR 173.457 przypisano wskaźniki transportowe kontroli krytyczności jądrowej większe niż 10.
Kontener ładunkowy to pojemnik wielokrotnego użytku o objętości 1.81 metra sześciennego (64 stóp sześciennych) lub większej, zaprojektowany i zbudowany tak, aby można go było podnosić wraz z nienaruszoną zawartością, i przeznaczony głównie do przewozu sztuk przesyłki jako jednostki ładunkowej. "Mały kontener" to kontener, którego jeden z wymiarów zewnętrznych jest mniejszy niż 1.5 metra (4.9 stopy) lub którego objętość wewnętrzna nie przekracza 3.0 metrów sześciennych (106 stóp sześciennych). Wszystkie pozostałe kontenery określa się jako "duże kontenery".
Ilość kontrolowana w przewozie drogowym to ilość w jednej sztuce przesyłki, która przekracza:
1. 3,000-krotność wartości A1 radionuklidów określonej w 49CFR 173.435 dla materiału klasy 7 (promieniotwórczego) w postaci specjalnej;
2. 3,000-krotność wartości A2 radionuklidów określonej w 49CFR 173.435 dla materiału klasy 7 (promieniotwórczego) w postaci zwykłej; lub
3. 1,000 TBq (27,000 Ci), w zależności od tego, która wartość jest najmniejsza.
Ilość ograniczona materiału klasy 7 (promieniotwórczego) to ilość materiału klasy 7 (promieniotwórczego), która nie przekracza limitów dla sztuki przesyłki określonych w 49CFR 173.425 i spełnia wymagania określone w 49CFR 173.421.
Materiał o niskiej aktywności właściwej (LSA) to materiał klasy 7 (promieniotwórczy) o ograniczonej aktywności właściwej, spełniający opisy i limity podane poniżej. Materiałów osłonowych otaczających materiał LSA nie uwzględnia się przy ustalaniu szacowanej średniej aktywności właściwej zawartości sztuki przesyłki.
FAQ
Klasyfikacja towarów niebezpiecznych: objaśnienie
Substancja jest klasyfikowana według zagrożenia głównego, ale wiele z nich stwarza też zagrożenie dodatkowe, np. gaz toksyczny, który jest także palny. Dokumenty przewozowe i duże nalepki ostrzegawcze uwzględniają oba zagrożenia, a zasady segregacji opierają się na tym, które z nich jest bardziej restrykcyjne.
Numer UN jest przypisywany do substancji (lub grupy podobnych substancji) w Wykazie towarów niebezpiecznych Kodeksu IMDG, a nie do klasy. Dwie przesyłki tej samej klasy mogą mieć różne numery, grupy pakowania i wymagania dotyczące segregacji.
Nie. To opis prostym językiem, przeznaczony wyłącznie do planowania. Ostateczna klasyfikacja, instrukcje pakowania oraz tabele sztauowania i segregacji zawsze pochodzą z aktualnego wydania Kodeksu IMDG i od działu towarów niebezpiecznych twojego przewoźnika.
Śledzisz przesyłkę towarów niebezpiecznych?
Narzędzia śledzenia Qubictron działają tak samo niezależnie od klasy ładunku. Sprawdzaj aktualny status przesyłek morskich i lotniczych w jednym wyszukiwaniu.