IMDG · کلاس 7

کلاس IMO 7: مواد رادیواکتیو

فقط برای اطلاع. پیش از رزرو محموله، الزامات طبقه‌بندی، بسته‌بندی و چیدمان را همیشه با آخرین ویرایش کد IMDG و واحد کالاهای خطرناک حمل‌کننده خود بررسی کنید.

کلاس 7 مواد رادیواکتیو

رادیواکتیوها

رادیواکتیوها

ماده‌ای که شناخته شده است برای انسان آن‌قدر سمی است که در طول حمل برای سلامت خطر دارد، یا برای انسان سمی فرض می‌شود، چون در آزمایش روی حیوانات آزمایشگاهی در یکی از رده‌های سمیت قرار می‌گیرد.

هر تعداد بسته دارای برچسب RADIOACTIVE YELLOW III (LSA-III). برخی مواد رادیواکتیو با فعالیت ویژه پایین که به‌صورت "استفاده انحصاری" حمل می‌شوند برچسب ندارند، اما پلاکارد RADIOACTIVE الزامی است.

وسیله نقلیه بسته یعنی وسیله نقلیه یا وسیله حملی که پوشش بیرونی محکم و ثابتی دارد و در حمل عادی، دسترسی افراد غیرمجاز به فضای بار حاوی مواد کلاس 7 (رادیواکتیو) را محدود می‌کند. این پوشش می‌تواند موقت یا دائمی باشد و برای مواد بسته‌بندی‌شده می‌تواند از نوع "شفاف" باشد و باید دسترسی از بالا، کناره‌ها و پایین را محدود کند.

سیستم مهار یعنی مجموعه اجزای بسته‌بندی که برای نگه داشتن محتویات رادیواکتیو در طول حمل طراحی شده‌اند.

منظور از وسیله حمل:

1. برای حمل در جاده عمومی یا راه‌آهن: هر وسیله نقلیه یا کانتینر باری بزرگ؛

2. برای حمل از راه آب: هر کشتی، یا هر انبار، محفظه یا بخش مشخصی از عرشه کشتی، از جمله هر وسیله نقلیه روی کشتی؛ و

3. برای حمل هوایی، هر هواپیما.

طرح یعنی توصیف ماده کلاس 7 (رادیواکتیو) با شکل ویژه، بسته، بسته‌بندی یا LSA-III که شناسایی کامل آن‌ها را ممکن می‌کند. این توصیف می‌تواند شامل مشخصات فنی، نقشه‌های مهندسی، گزارش‌های نشان‌دهنده انطباق با الزامات قانونی و سایر مدارک مرتبط باشد.

استفاده انحصاری (که در مقررات دیگر "sole use" یا "full load" هم نامیده می‌شود) یعنی استفاده یک فرستنده به‌تنهایی از یک وسیله حمل، به‌طوری که همه بارگیری‌ها و تخلیه‌های ابتدایی، میانی و نهایی طبق دستور فرستنده یا گیرنده انجام شود. فرستنده و حمل‌کننده باید اطمینان حاصل کنند که هر بارگیری یا تخلیه توسط کارکنانی انجام می‌شود که آموزش پرتوی و امکانات کافی برای جابه‌جایی ایمن محموله دارند. فرستنده باید دستورالعمل‌های مشخص و کتبی برای حفظ کنترل‌های محموله با استفاده انحصاری صادر کند و آن‌ها را همراه اطلاعات اسناد حملی که به حمل‌کننده می‌دهد، ارائه کند.

ماده شکافت‌پذیر یعنی پلوتونیوم-238، پلوتونیوم-239، پلوتونیوم-241، اورانیوم-233، اورانیوم-235 یا هر ترکیبی از این رادیونوکلیدها. این تعریف شامل اورانیوم طبیعی و اورانیوم ضعیف‌شده پرتودهی‌نشده، و اورانیوم طبیعی یا ضعیف‌شده‌ای که در رآکتور حرارتی پرتودهی شده است، نمی‌شود. برخی استثناهای دیگر در 49CFR 173.453 آمده است.

محموله کنترل‌شده ماده شکافت‌پذیر یعنی هر محموله‌ای شامل یک یا چند بسته که طبق 49CFR 173.457، شاخص حمل کنترل بحرانیت هسته‌ای بیشتر از 10 به آن‌ها داده شده است.

کانتینر باری یعنی کانتینر قابل استفاده مجدد با حجم 1.81 متر مکعب (64 فوت مکعب) یا بیشتر که طوری طراحی و ساخته شده که بتوان آن را با محتویات سالم بلند کرد و اساسا برای نگهداری بسته‌ها به‌صورت یکپارچه در طول حمل به کار می‌رود. "کانتینر باری کوچک" کانتینری است که یکی از ابعاد بیرونی آن کمتر از 1.5 متر (4.9 فوت) باشد یا حجم داخلی آن بیشتر از 3.0 متر مکعب (106 فوت مکعب) نباشد. همه کانتینرهای باری دیگر "کانتینر باری بزرگ" نامیده می‌شوند.

مقدار کنترل‌شده مسیر جاده‌ای یعنی مقداری در یک بسته که از موارد زیر بیشتر باشد:

1. 3,000 برابر مقدار A1 رادیونوکلیدها طبق 49CFR 173.435 برای مواد کلاس 7 (رادیواکتیو) با شکل ویژه؛

2. 3,000 برابر مقدار A2 رادیونوکلیدها طبق 49CFR 173.435 برای مواد کلاس 7 (رادیواکتیو) با شکل عادی؛ یا

3. 1,000 TBq (27,000 Ci)، هر کدام که کمتر باشد.

مقدار محدود ماده کلاس 7 (رادیواکتیو) یعنی مقداری از ماده کلاس 7 (رادیواکتیو) که از حدود بسته تعیین‌شده در 49CFR 173.425 بیشتر نباشد و با الزامات 49CFR 173.421 مطابقت داشته باشد.

ماده با فعالیت ویژه پایین (LSA) یعنی ماده کلاس 7 (رادیواکتیو) با فعالیت ویژه محدود که با توصیف‌ها و حدود زیر مطابقت دارد. مواد حفاظ پرتوی اطراف ماده LSA را نمی‌توان در تعیین میانگین تخمینی فعالیت ویژه محتویات بسته در نظر گرفت.

FAQ

طبقه‌بندی کالاهای خطرناک به زبان ساده

کد بین‌المللی دریایی کالاهای خطرناک (IMDG) استاندارد الزامی IMO برای طبقه‌بندی، بسته‌بندی، علامت‌گذاری و چیدمان کالاهای خطرناکی است که از راه دریا حمل می‌شوند. این کد به هر ماده خطرناک یک کلاس، یک شماره UN و الزامات بسته‌بندی اختصاص می‌دهد که حمل‌کننده‌ها و ترمینال‌ها باید رعایت کنند.

هر ماده بر اساس خطر اصلی‌اش طبقه‌بندی می‌شود، اما بسیاری از مواد خطر فرعی هم دارند، مثلا گاز سمی که قابل اشتعال هم هست. اسناد حمل و پلاکاردها هر دو خطر را نشان می‌دهند و در قوانین جداسازی، خطری که محدودیت بیشتری دارد مبنا قرار می‌گیرد.

شماره UN برای هر ماده (یا گروهی از مواد مشابه) در فهرست کالاهای خطرناک کد IMDG تعیین می‌شود، نه برای هر کلاس. دو محموله از یک کلاس می‌توانند شماره، گروه بسته‌بندی و الزامات جداسازی متفاوتی داشته باشند.

خیر. این صفحه یک راهنمای ساده و فقط برای برنامه‌ریزی است. طبقه‌بندی نهایی، دستورالعمل‌های بسته‌بندی و جدول‌های چیدمان/جداسازی همیشه از آخرین ویرایش کد IMDG و واحد کالاهای خطرناک حمل‌کننده شما گرفته می‌شود.

محموله کالای خطرناک را ردیابی می‌کنید؟

ابزارهای ردیابی Qubictron برای هر کلاس باری یکسان کار می‌کنند. وضعیت لحظه‌ای محموله‌های دریایی و هوایی را با یک جستجو ببینید.