IMO ประเภทที่ 5: สารออกซิไดซ์และสารเปอร์ออกไซด์อินทรีย์

ประเภทที่ 5 สารออกซิไดซ์และสารเปอร์ออกไซด์อินทรีย์

ประเภทย่อย 5.1: สารออกซิไดซ์

สารออกซิไดซ์ (ประเภทย่อย 5.1) หมายถึงวัสดุที่โดยทั่วไปปล่อยออกซิเจนออกมา และอาจทำให้เกิดหรือเร่งการเผาไหม้ของวัสดุอื่น

1. วัสดุที่เป็นของแข็งจัดอยู่ในประเภทย่อย 5.1 หากเมื่อทดสอบตามคู่มือการทดสอบและเกณฑ์ของสหประชาชาติ (UN Manual of Tests and Criteria) แล้ว มีเวลาการเผาไหม้เฉลี่ยน้อยกว่าหรือเท่ากับเวลาการเผาไหม้ของส่วนผสมโพแทสเซียมโบรเมตกับเซลลูโลสในอัตราส่วน 3:7

2. วัสดุที่เป็นของเหลวจัดอยู่ในประเภทย่อย 5.1 หากเมื่อทดสอบตามคู่มือการทดสอบและเกณฑ์ของสหประชาชาติ (UN Manual of Tests and Criteria) แล้ว ติดไฟได้เอง หรือมีเวลาเฉลี่ยที่ความดันเกจเพิ่มจาก 690 kPa เป็น 2070 kPa น้อยกว่าเวลาของส่วนผสมกรดไนตริก (ร้อยละ 65) กับเซลลูโลสในอัตราส่วน 1:1

ประเภทย่อย 5.2: สารเปอร์ออกไซด์อินทรีย์ ส่วนใหญ่เผาไหม้อย่างรวดเร็ว
และไวต่อแรงกระแทกหรือแรงเสียดทาน

สารเปอร์ออกไซด์อินทรีย์ (ประเภทย่อย 5.2) หมายถึงสารประกอบอินทรีย์ใดๆ ที่มีออกซิเจน (O) ในโครงสร้างสองวาเลนซ์ -O-O- และอาจถือได้ว่าเป็นอนุพันธ์ของไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ ซึ่งอะตอมไฮโดรเจนหนึ่งอะตอมหรือมากกว่าถูกแทนที่ด้วยอนุมูลอินทรีย์ เว้นแต่เข้าข่ายข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้:

1. วัสดุเข้าข่ายคำจำกัดความของวัตถุระเบิดตามที่กำหนดไว้ในส่วนย่อย C ของส่วนนี้ ซึ่งในกรณีนี้ต้องจัดเป็นวัตถุระเบิด

2. วัสดุนั้นห้ามส่งมอบเพื่อการขนส่งตาม 49CFR 172.101 ของหมวดย่อยนี้หรือ 49CFR 173.21

3. Associate Administrator for Hazardous Materials Safety ได้พิจารณาแล้วว่าวัสดุนั้นไม่มีอันตรายแบบเดียวกับวัสดุประเภทย่อย 5.2 หรือ

4. วัสดุเข้าเงื่อนไขข้อใดข้อหนึ่งต่อไปนี้:

1. สำหรับวัสดุที่มีไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ไม่เกินร้อยละ 1.0 ออกซิเจนที่ใช้ได้ซึ่งคำนวณตามสมการในวรรค (a)(4)(ii) ของมาตรานี้ ไม่เกินร้อยละ 1.0 หรือ

2. สำหรับวัสดุที่มีไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์มากกว่าร้อยละ 1.0 แต่ไม่เกินร้อยละ 7.0